ประเทือง - ไท ธนาวุฒิ

~หนี้กรรม~

ความเชื่อเรื่องกรรมเก่า...
เป็นอันว่า เรื่องของกรรมเก่าคือ กรรมในชาติก่อนๆ เราไม่อาจจะรู้
ได้ เพราะเราไม่มีฌาณอย่างพระพุทธเจ้า ปัญหาจึงมีต่อไปว่าควรเชื่อ
เรื่องกรรมเก่าที่ข้ามภพชาติหรือไม่?

จากประสบการณ์ชีวิต ที่ผ่านมา ๖๐ ปีเต็ม ทำให้ต้องเชื่อว่ากรรม
ในอดีตชาติมีอย่างแน่นอน แม้พระพุทธเจ้าจะไม่ทรงแสดงไว้(แต่
จริงๆแล้ว ได้ทรงแสดงไว้มากมาย ทั้งในพระไตรปิฎกและอรรถกถา)
ผู้เขียนก็เชื่ออย่างไม่หวั่นไหว อ๋อ! เหตุผลหรือ? มีมากทั้งจาก
ประสบการณ์ตรงของตนเอง และจากสังคม รวมทั้งจากหลักฐาน
ต่างๆที่ท่านผู้รู้บันทึกไว้

ในที่นี้ขอยกเอามาแต่ที่เห็นกันอยู่ทั่วๆไปเช่น...
>> ทำไมคนเราเกิดมาจึงไม่เหมือนกันแม้แต่ลูกพ่อเดียว แม่เดียว
กันก็ยังไม่เหมือนกัน แม้ว่ารูปร่างหน้าตาจะคล้ายกัน แต่จิตใจก็ไม่
เหมือนกัน ทั้งๆที่อยู่ในสภาพแวดล้อมเดียวกัน?

>> บางคนเกิดมาก็ตายแต่ในท้อง ตายแต่เล็ก ตายเมื่อหนุ่มสาว
ตายตอนเป็นผู้ใหญ่ ตายเมื่อแก่ บางคนก็แก่เกือบร้อยปี ตายทรมาน
ตายสงบ ตายโหง ที่รู้วันตายก็มี

>> บางคนเกิดมาก็สุขสบาย มีกินมีใช้เหลือเฟือจนตาย บางคนก็
สบายตอนเกิด ภายหลังก็ลำบาก บางคนตอนแรกลำบาก ตอนหลัง
สบาย บางคนหากินแทบตายก็ไม่ค่อยจะพอกิน บางคนทำแต่ความ
ดีก็ไม่มีความสุข บางคนทำแต่ความชั่วมาตลอด แต่ก็ได้รับการยก
ย่อง มีเกียรติ์ คนนับถือ

สิ่งแปลกแยกเหล่านี้ ถ้าไม่มีเรื่องของกรรมเก่าเข้ามาแทรกแล้ว
มันจะเกิดจากอะไร...? ผู้เขียนนึกไม่ออกจริงๆ จึงต้องโยนไปให้
กรรมเก่า พอเราโยนไปแล้วมันก็หมดปัญหาทันที คือ ยอมรับเสีย
ดีๆ ด้วยการไม่ไปฝืนว่า เอ! ทำไมเป็นอย่างนี้? เรานี่ซวยจริงๆ
คนอื่นทำไมเขาไม่เป็นอย่างเรา? ลงท้ายก็เสียใจในโชควาสนา
ท้อแท้ใจในการทำความดี บางคนอาจประชดชีวิตมันไปเสียเลย
มันอยากซวยก็เลยทำชั่วส่งมันเลย อย่างนี้ก็มีแต่พังกับพังเท่านั้น

แล้วจะเชื่ออย่างไรดี...?
อ้าว! ก็เราเป็นชาวพุทธ เราก็ต้องเชื่อตามพระพุทธเจ้าสิ ผู้เขียน
โชคดีมาก ที่ได้ศึกษาคำสอนของพระพุทธเจ้า จึงเชื่ออย่างสนิทใจ
ว่าทุกสิ่งในวิถีชีวิตของเรา เกิดจากเราทำเอาไว้เอง วิบากกรรมจาก
เก่าจะดีหรือชั่ว. เราก็ยินดีรับทั้งหมด แล้วแก้ตามหลักธรรมะ เช่น

มีคนมาทำให้เราไม่สบายใจ เราก็พิจารณาตนเองว่า เราไปทำให้
เขาไว้ก่อนหรือไม่? ถ้าเราเป็นฝ่ายผิด เราก็ไปขอโทษเขาเสีย ถ้า
เราไม่ผิด เราก็แผ่เมตตาให้เขา อย่าไปต่อว่าหรือให้ร้ายเขา ตอน
แรกเราปรับใจยังไม่ได้ อาจจะโกรธเขา แต่พอสติมาทันเราก็อภัย
เขา ถือว่าเราเคยไปทำเขาไว้ในชาติก่อน อโหสิกรรมต่อกัน

คนยืมเงิน ยืมของแล้วไม่คืน ผู้เขียนโดนมากที่สุด จนไม่อยากจะ
ให้ใครยืมอะไรแล้ว โดยเฉพาะหนังสือดีๆ หวงมากเพราะบางเล่ม
หาซื้อไม่มี เรื่องเงินส่วนมากจะไม่ทวง ถ้าไม่คืืนก็ถือว่าเคยเป็นหนี้
เขามาก่อน ก็ใช้หนี้เขาไป แต่จะมาเอาอีกไม่ได้(บางคนเคยทวง
แล้วโกรธ พาลเลิกคบเราไปเลย)ทำได้อย่างนี้แล้วมันสบายใจมาก
แต่เสียดายมิครภาพมาก ถ้าไม่ให้ยืมเงิน มิตรภาพก็จะไม่เสีย
ศัตรูก็จะไม่เพิ่มขึ้นด้วย

ก่อนจะจบบทนี้ ขอฝากให้ช่วยกันแก้ไขคำพูดหรือความเห็นที่
ชาวพุทธเรา มักจะใช้กันผิดๆเกี่ยวกับ..'กรรม'คือคำว่า...'แล้วแต่
ดวง'ซึ่งที่จริงต้องใช้ว่า...'แล้วแต่กรรม'จึงจะถูกต้องตามหลักของ
ชาวพุทธ เพราะดวงเป็นชื่อทางโหราศาสตร์ เป็นเรื่องของโลก ยัง
ไม่แน่นอน แต่เรื่องของ...'กรรม' เป็นเรื่องแน่นอนเพราะวิถีชีวิต
ของมนุษย์ไม่มีอะไรจะอยู่นอกเหนือ...'กฏแห่งกรรม'ไปได้เลย...ฯ

~ธรรมรักษา~